Zespoły
|A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|Ł|M|N|O|P|Q|R|S|Ś|T|U|V|W|X|Y|Z|Ź|Ż|
A
Aeroblus
Pierwotnie Aeroblus to była formacja jaką Piotr „Lupi” Lubertowicz tworzył razem z Jackiem Dewódzkim równolegle gdy ten śpiewał w zespole Dżem. Współpracował z nimi również Tomek Kamiński. To białostockie wcielenie zespołu było poniekąd naturalną kontynuacją bluesowych jam session jakie odbywały się regularnie w tawernie Ryczące Czterdziestki w czasach gdy właścicielem był Mariusz Małyszko. Zespół działał w latach 2005-2006 przy tawernie "Ryczące Czterdziestki". Członkami grupy byli wówczas : Piotr „Lupi” Lubertowicz – gitara, wokal, Mariusz Małyszko – bas, Janusz Nowowsiak – perkusja. Zespół w roku 2006 wydał płytę Acoustic Blues Band. Nagrań dokonano na żywo w studio Krzysztofa "Murka" Murawskiego w Ełku, który dodatkowo gościnnie zagrał na instrumentach klawiszowych.
After Hours
Zespół powstał w 2002 roku z inicjatywy Tomasza Darangowskiego i Sebastiana Kozłowskiego. Sekcję rytmiczną stanowili Daniel Godlewski - perkusja i Marcin Kraśnicki - bas. Po zaledwie kilku miesiącach prób grupa udanie prezentuje się na konkursie, który odbywał się w ramach Jesieni z Bluesem 2002. Zdobywają tam II miejsce a Sebastian Kozłowski otrzymuje wyróżnienie jako instrumentalista ( Grand Prix na tej edycji festiwalu zdobył słynny potem JJ Band). W 2004 roku doszło do zmian personalnych - wymieniona zostaje sekcja rytmiczna. Nowymi członkami zespołu zostali Kamil Lickiewicz i Andrzej Kozłowski. Niestety pojawia się coraz więcej nieporozumień dotyczących kierunku artystycznego w którym ma podążać zespół. Prowadzi to do odejścia ówczesnego lidera zespołu, wokalisty i gitarzysty Tomka Darangowskiego. Po kilku miesiącach grania w takim okrojonym składzie zespół się rozpada.
Patrz również -> Devil Blues
B
Blue Water
Zespół powstał w 1998r. w Supraślu koło Białegostoku z inicjatywy trojga młodych ludzi – Paweł Szuszkiewicz (gitara), Adam Misiewicz (bas), Tomasz Pawluczuk(perkusja). W dość krótkim czasie do pierwotnego trio dołączyli: Marcin Łukaszewicz (instrumenty klawiszowe) i Paweł Hońko(wokal). Już niespełna pół roku później pod nazwą Blue Water rozpoczęli koncertowanie w białostockich pubach. W 2000r. wzięli udział w Białostockiej Wiośnie Muzycznej zdobywając nagrodę. Spowodowało to większe zainteresowanie zespołem. Jeszcze w tym samym roku, w nieco zmienionym składzie - P. Hońko (wokal), P. Szuszkiewicz (gitara), Sebastian Rutkowski(gitara), Adam Misiewicz (bas), Tomasz Pawluczuk (perkusja), gościnnie Piotr Staniak (skrzypce) - zagrali na białostockich Zaduszkach Bluesowych, a także w konkursie Jesieni z Bluesem, gdzie zdobyli wyróżnienie. W 2001r. zespół został wyróżniony na Nocach Bluesowych w Rawie Mazowieckiej. Ten rok przyniósł też wiele zmian pod względem personalnym i muzycznym. Jesienią za bębnami zasiadł Maciej Niedzielko, natomiast basistą został Andrzej Gerwatowski. Po zawirowaniach personalnych zespół zmienił też nazwę na Blułoter.
Blułoter
Zespół powstał w wyniku przekształceń grupy Blue Water. Wiosną 2002 w studiu Rembrandt Radia Białystok grupa w składzie : Paweł Hońko (wokal), Paweł Szuszkiewicz (gitara), Sebastian Rutkowski(gitara, wokal), Tomasz Duszczenko (bas), Maciej Niedzielko(perkusja) zarejestrowała swoje kompozycje: „Kawiarenka”, „Telephone Blues”, „Czasem”. Latem tego roku zespół zagrał na małkińskim festiwalu Blues nad Bugiem co zaowocowało późniejszą trasą koncertową po Polsce. Niestety zawirowania losowe sprawiły że w 2003r. zespół zaprzestał działalności, by jesienią 2004 roku reaktywować się w nieco zmienionym składzie: Paweł Szuszkiewicz(gitara, slide), Sebastian Rutkowski(gitara, wokal), Leon Mikołajczyk (instrumenty klawiszowe, saksofon), Tomek Duszczenko (bas) (którego potem zastąpił Andrzej Gerwatowski), Mirek Kozioł (perkusja).
Bracia i Siostry
Zespół założył niezmordowany Paweł "Szucher" Szuszkiewicz późną jesienią 2005 roku. Pierwotnie miało to być akustyczne trio (gitara, kontrabas, wokal) do grania w pubach, jednak sprawy potoczyły się inaczej. Wkrótce skład osobowy urósł do siedmiu osób. Nazwa zespołu nawiązuje do słynnej płyty The Allman Brothers Band – Brothers and Sisters. Jest to swego rodzaju wyraz fascynacji muzyką zespołu braci Allmanów. I tak w istocie jest ponieważ stylistycznie Bracia i Siostry mocno nawiązują do tych klimatów. Ponownie obok Pawła w zespole pojawia się Mirek Kozioł. W styczniu 2006 zespół rozpoczął koncertowanie bazując na repertuarze z płyty The Allman Brothers Band Live Unplugged Los Angeles 6-11-92. Ciągle było to akustyczne granie z kontrabasem zamiast gitary basowej. Niedługo potem zespół zaprezentował się jako w pełni elektryczny. Urozmaiceniem koncertów był też pomysł na podzielenie go na dwie części akustyczną i elektryczną. Lipiec 2006 zaowocował współpracą z Polskim Radiem Białystok co pozwoliło pod koniec tego miesiąca zarejestrować cztery utwory z czego trzy to kompozycje autorskie. W rocznicę swego powstania czyli w listopadzie 2006 zespół w studiu Rembrandt Radia Białystok nagrał płytę. Znalazło się na niej osiem kompozycji własnych Pawła Szuszkiewicza. W marcu 2007 zespół z sukcesem wystąpił na festiwalu Blues Colours w Ostrowie Wielkopolskim. Pod koniec tego miesiąca Bracia i Siostry przeszli pomyślnie regionalne eliminacje do koncertu debiutów w Opolu oraz koncertu młodych kapel podczas festiwalu Rock of Union w Węgorzewie. Był to początek całego pasma sukcesów jakie były udziałem zespołu w 2007 roku. Najważniejsze z nich to :
- :: 1 miejsce na Festiwalu im. Pawła Bergera Gramy nad Prosną 2007 w Kaliszu
- :: 1 miejsce na Galicja Blues Festival 2007 w Krośnie
- :: 1 miejsce podczas częstochowskiego festiwalu Blue Blues
- :: 1 miejsce podczas IX Festiwalu im. Ryśka Riedla Ku Przestrodze Tychy 2007
- :: 1 miejsce na festiwalu Blues w Ostródzie Ostróda 2007
- :: 2 miejsce w regionalnym finale konkursu rozgłośni radiowych Przebojem na antenę 2007
Ponadto na Festiwalu im. Miry Kubasińskiej Wielki Ogień 2007 w Ostrowcu Świętokrzyskim wyróżnienie otrzymal wokalista Krzysztof Gregorkiewicz.
Drugą rocznicę swego istnienia zespół uczcił koncertem w studio Rembrandt Radia Białystok, z gościnnym udziałem doskonałego polskiego gitarzysty Marka Raduli. Materiał zarejestrowany podczas tego występu ukazał się w październiku 2008 na płycie ... jak zywi !. Latem roku 2008 Mateusza Bielskiego na gitarze basowe zastąpił Mateusz Kaczyński. Od poływy roku 2009 basistą zespołu zostaje Mariusz Małyszko.
Linki zewnętrzne :
http://www.braciaisiostry.com
Browar Blues Band (Suwałki)
Zespół powstał w listopadzie 1980 roku przy suwalskim Wojewódzkim Domu Kultury w składzie : Marek Iwanowicz (harmonijka, gitara), Andrzej "Fred" Łanczkowki (gitara), Kazimierz "Kado" Iwanowicz (gitara basowa), Wiesław Traczkowski (perkusja). Miesiąc potem zajęli II miejsce na "Musicoramie" zorganizowanej w Giżycku. W czerwcu 1981 roku zakwalifikowali się do II "Ogólnopolskiego Przeglądu Muzyki Młodej Generacji" w Jarocinie, biorąc udział w konkursie m.in. obok Easy Rider i TSA. W 1982 nowym perkusistą został Krzysztof Anuszkiewicz. W listopadzie 1982 roku zespół wziął udział w V "Jesieni z Bluesem". Występ ten zakończył się sporym sukcesem jakim było zdobycie nagrody za najlepszy debiut. Drugie miejsce przypadło Nocnej Zmianie Bluesa. Zespół dokonał nagrań dla Programu IV Polskiego Radia i rozgłośni Polskiego Radia w Białymstoku. W 1983 roku zespół wzmocniony wokalistą Januszem Jurgielewiczem i gitarzystą Andrzejem Zdaniukiem ponownie wystąpił na festiwalu w Jarocinie. W audycji "Bielszy odcień bluesa" w Programie III Polskiego Radia zaprezentowano jedno z nagrań zespołu pt "Kociamber Blues". W 1984 grupa wzięła udział w I Olsztyńskich Nocach Bluesowych, koncertowała też w Poznaniu i Warszawie. W latach 1985-1986 perkusistą był Zygmunt Szulc. Na repertuar zespołu składały się zarówno kompozycje własne jak i standardy B.B.Kinga, Muddego Watersa, Jimmy'ego Rogersa. Zespół rozwiązał się w 1988 roku.
Browar Łomża (Łomża)
Zespół powstał w styczniu 1984 roku. Kilka miesięcy później wykrystalizował się następujący skład : Wojciech Kozłowski (gitara, harmonijka), Piotr Wysocki (gitara), Janusz Ramatowski (gitara basowa), Mirosław Kotelczuk (piano Fendera), Andrzej Cwalina (perkusja). Repertuar grupy opierał się na utworach Erica Claptona, Johna Mayalla i J.J. Cale oraz utrzymanych w podobnym klimacie kompozycjach własnych. Latem 1984 wzięli udział w Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie a w listopadzie wystąpili na VII Jesieni z Bluesem. W roku 1985 zdobyli wyróżnienie na festiwalu Rawa Blues. Na sopockim przeglądzie Blues Top nagrodę indywidualną otrzymał Wojciech Kozłowski. W zmienionym składzie - z nowym perkusistą Maciejem Ostromenckim i harmonijkarzem Tomaszem Grabowskim wzięli udział na VIII Jesieni z Bluesem. Na tym samym festiwalu wystąpiła solistka Liliana Chyczyńska, która niebawem przyłączyła się do zespołu. Wraz z nią oraz Andrzejem Wójtem na harmonijce zrealizowane zostały nagrania Zastanów się jeszcze, Tak sobie i Spokojnie, które znalazły się na składance Blues po polsku , vol. 1. W 1986 Liliana Chyczyńska nawiązała współpracę z grupą Pazur, występując na Jesieni z Bluesem. W tym samym roku Browar Łomża wystąpił na eliminacjach Rawy Blues oraz awansował do "Złotej Dziesiątki" X Ogólnopolskiego Przeglądu Piosenki Wrocław 86. Nowym perkusistą został Mirosław Wiechnik. We wrześniu 1986 roku grupa koncertowała na Węgrzech. W 1987 roku zespół zawiesił działalność. Do reaktywacji zespołu doszło w listopadzie 1996 roku pod nazwą Brovar Łomża w składzie : Liliana Chyczyńska-Horoszko (wokal), Wojciech Kozłowski (gitara, harmonijka), Piotr Wysocki (gitara), Mirosław Kotelczuk (instrumenty klawiszowe), Sławomir Korsan (gitara basowa), Robert Osiecki (perkusja). W tym samym miesiącu wystąpili na XV Ciechanowskich Spotkaniach z Bluesem i Jesieni z bluesem.
DYSKOGRAFIA :
Blues po polsku vol. 1 (składanka) (MC CK-521) 1986 rok
Zastanów się jeszcze, Tak sobie
Do góry
C
City Blues
Zupełnie okazjonalna formacja powołana dość nieformalnie i spontanicznie na potrzeby swobodnego grania w lokalnych klubach. Trzon zespołu stanowili muzycy Kasy Chorych. Obok nich pojawiali się inni białostoccy wykonawcy m.in. Piotr Zielik, Jerzy Nowicki, bracia Chocieje itp. Repertuar stanowiły prawie wyłącznie standardy muzyki rockowej i bluesowej. Formacja zagrała pamiętny koncert podczas Jesieni z Bluesem 97. Ich występ okrzyknięty został wówczas największą sensacją i wydarzeniem. Bluesowe standardy rozgrzały do białości publiczność zgromadzoną w sali Forum. Smakowite dialogi gitary z harmonijką nie powinny dziwić zważywszy na to jacy muzycy pojawili się na scenie. To Kasa Chorych wsparta harmonijką Sławka Wierzcholskiego. Ten sam skład zagrał również jeden koncert w Golubiu Dobrzyniu, rodzinnym mieście Ryśka Skibińskiego, podczas uroczystych obchodów urodzin "Skiby".
Clapton's Brothers
Zespół działał w Białymstoku w latach 2001-2003 w składzie Jarosław Tioskow - gitara akustyczna, wokal, Grzegorz Kluczyński - gitara akustyczna, Jacek Kaczyński - gitara basowa. W repertuarze głównie covery i to zgodnie z nazwą zespołu, kompozycje Erica Claptona.
Do góry
48 Godzin
Zespół rozpoczął działalność w Białymstoku gdzieś około roku 1984. Założycielem i liderem zespołu jest grający na gitarze i harmonijce oraz śpiewający Mirosław Kłosowski. Pierwsze próby odbywał w małym osiedlowym klubie przy ulicy Pułkowej. Nazwa zespołu pochodzi od obowiązującego w stanie wojennym paragrafu pozwalającego zatrzymać na 48 godzin każdego podejżanego o działalność obywatela. W 1986 roku zespół otrzymał II nagrodę na Białostockiej Wiośnie Muzycznej. W 1987 brał udział w eliminacjach do XI Ogólnopolskiego Młodzieżowego Przeglądu Piosenki w Łomży. W 1988 wystąpili w finale XII OMPP we Wrocławiu. Podczas XIII finału OMPP wysąpili pod nazwą Rhythm & Kłos. Na swoim koncie ma m.in. występ w ramach Zaduszek Bluesowych (1995, 1998) i Jesieni z Bluesem (1999, 2001). W 1998 r. w Studio Rembrandt, Radio Białystok zespół nagrał materiał na płytę w składzie : Mirosław Kłosowski (gitara, harmonijka, wokal), Robert Panas (perkusja), Grzegorz Poznański (gitara) (dawniej Remont), Krzysztof Hołubowicz (harmonijka) (dawniej Remont), Kuba Szumarski (gitara basowa). Materiał został wydany na kasecie Krótki sen (podobno dziś to wydawnictwo kultowe).
W 2004 roku nakładem wytwórni Omerta Art ukazał się debiutancki krążek zespołu pod tytułem Wilk. Zawierający dziesięć kompozycji autorstwa M. Kłosowskiego. Płyta została nagrana w składzie : Grzegorz Poznański - gitary; Sebastian Rutkowski - gitary, chórki; Kuba Szumarski - gitara basowa; Maciek Niedzielko - perkusja, chórki; Jarosław Wiszowaty - instrumenty klawiszowe; Mirosław Kłosowski - śpiew, harmonijka, gitary oraz Urszula Wiszowata - chórki w Chodząc po dachach. 16 października 2004 w pubie Fabryka odbyła się oficjalna premiera płyty.
Niewątpliwym walorem twórczości zespołu 48 Godzin są teksty autorstwa Mirosława Kłosowskiego oraz oryginalne własne kompozycje. Przez zespół przewinęło się wielu białostockich muzyków takich jak : Tomasz Kamiński (harmonijka), Jarosław Michalczuk (bas), Romuald Mieszkuniec (saksofon), Adam Worona (bas), Robert Suchocki - perkusja, Mariusz Małyszko - bas, Marek Abramowicz - instrumenty klawiszowe (był również członkiem zespołu Daab). Zespół formalnie działa chociaż nie prowadzi działalności koncertowej. W końcu listopada 2008 ukazała się nowa płyta zespołu pod tytułem "48Godzin". Nagrań dokonano w prywatnym studio Mirka Kłosowskiego w składzie : Mirosław Kłosowski, Grzegorz Poznański, Kuba Szumarski - bas, Grzegorz Pawłowicz - perkusja. Gościnnie wystąpili : Tomek Kamiński - harmonijka, Marek Abramowicz - instrumenty klawiszowe, Romuald Mieszkuniec - saksofon.
DYSKOGRAFIA :
Krótki sen 1998
Wilk (Omerta-art) 2004 rok
48Godzin (FMB) 2008 rok
Do góry
D
Devil Blues
Po rozwiązaniu After Hours Sebastian Kozłowski i Kamil Lickiewicz postanawiają założyć nowy zespół. Wkrótce dołączył do nich basista Andrzej Kozłowski a pod koniec 2004 roku wokalista Krzysztof Gorczak. Kolejnym członkiem zespołu zostaje klawiszowiec Przemek Zalewski, który notabene ćwiczył w tej samej sali prób ale z innym składem. Zespół początkowo działa pod nazwą Stormy Monday, która to dość szybko zostaje zmieniona na Devil Blues. Zespół po zaledwie kilku miesiącach wspólnego grania, przeznaczonego na intensywną pracę nad warsztatem i repertuarem, zaczyna pokazywać się szerszej publiczności na imprezach w swoim regionie, m.in. wspólne muzykowanie z przyjaciółmi z J.J.Band, Zaduszki Bluesowe, Juwenalia.
Rok 2006 był jak dotąd najbardziej udanym w ich karierze. Zaczęło się w marcu od zdobycia nagrody Stowarzyszenia JIMIWAY-TABiR'70 przyznaną podczas konkursu zespołów bluesowych Blues Colours w Ostrowie Wielkopolskim. Nagroda ta to również zaproszenie na JIMIWAY BLUES FESTIVAL 2006. Pod koniec kwietnia Devil Blues bierze udział w konkursie zespołów bluesowych YOUNG BLOOD, który odbywa się przy okazji chorzowskich Bluestracji. Zespół zostaje laureatem tej imprezy, dzięki czemu występuje na gali BLUES TOP 2005 obok takich gwiazd jak Leszek Winder , Sławek Wierzcholski czy Walter Trout. Następnie posypały się kolejne nagrody i wyróżnienia. W czerwcu zespół otrzymuje wyróżnienie na szczecińskiej Bluesadzie, następnie zdobywa pierwszą nagrodę na festiwalu Blues w Ostródzie. W między czasie pojawiają się zaproszenia na inne ważne imprezy bluesowe, min. Gdynia Blues Festiwal oraz Olsztyńskie Noce Bluesowe. Pod koniec lipca Devil Blues bierze udział w bardzo prestiżowym Festiwalu Muzycznym im. Ryśka Riedla w Tychach, gdzie zdobywa pierwszą nagrodę. Wyróżnienie to należy szczególnie docenić ponieważ zdobyte zostało na festiwalu ogólnomuzycznym a nie stricte bluesowym. Kolejne nagrody i wyróżnienia to :
- :: 20 sierpnia pierwsza nagroda na II Siemiatycze Blues Festiwal 2006
- :: 1 wrzesień nagroda publiczności na Koło Bluesa Festiwal Koło
- :: 23 wrzesień pierwsza nagroda na Galicja Blues Festiwal Krosno
Ponadto zespół zagrał na wszystkich liczących się imprezach bluesowych łącznie z Rawą Blues.
W 2006 ukazuje się ich debiutancka płyta pod tytułem Demo-cratic session, która przez użytkowników internetowego forum Okolice bluesa zostaje uznana Płytą roku 2006. Na krążku obok utworów znanych z repertuaru innych wykonawców znalazło się kilka kompozycji własnych autorstwa Sebastiana Kozłowskiego z angielskimi tekstami. W corocznym plebiscycie czytelników pisma Twój Blues pod nazwą Blues Top 2006 Devil Blues został uznany odkryciem roku. Muzyczne dokonania zespołu zostały docenione również i w innych kategoriach. Najwyżej, bo w pierwszej "dziesiątce" w kategoriach: Zespół , Płyta, Wokalista, Gitara. Pod koniec roku zespół opuszcza Przemek Zalewski.
Rok 2007 to wiele koncertów w tym pierwszy zagraniczny. Spośród ponad osiemdziesięciu kapel z całej Europy Devil Blues, jako jedyny zespół z Polski został zaproszony na bardzo znany festiwal do Niemiec. Obok nich na Blues In Lehrte grali min. Julian Sas, Ana Popovic, Aynsley Lister Band i inni. Na początku roku nowym basistą zespołu zostaje Tomek Duszczenko. Współpraca z tym muzykiem trwała do końca 2007 roku. W okresie styczeń 2008 do lipiec 2008 basistą zespołu był Michał Wrzos.
30.05.2008 w studio REMBRANDT Polskiego Radia Białystok zespół zagrał koncert. Materiał zarejestrowany podczas tego występu ukazał się na płycie alive. Gościnnie na organach Hammonda zespół wspierał Marcin Nadolny. W lipcu w składzie poszerzonym o Marcina, Devil Blues zagrali na Olsztyńskich Nocach Bluesowych 2008.
Od końca lipca 2008 basistą zespołu został Jacek Kaczyński
Linki zewnętrzne :
http://www.devilblues.com
F
FBI Blues Band (Sokółka)
Zespół powstał około roku 2002. Niestety ciągłe zmiany basistów powodowały
wielomiesięczne przerwy w działalności. W zasadzie od 2006 roku skład się ustabilizował. Trzon zespołu stanowią : Sławek Klimczak - gitara ,wokal, Bartek Czyżewski - bas , Sylwester Putkowski - perkusja. Od 2008 roku do zespołu dołączyli : Michał Wróblewski - harmonijka, Ola Lech - wokal. Z zespołem współpracuje Romuald Mieszkuniec - saksofon (były czlonek m.in. 48 Godzin). W takim składzie zespół zagrał koncert 24 lutego 2008 r w Radiu Białystok. Zarejestrowany wówczas materiał stanowi pierwsze demo grupy. Płyta nosi tytuł Live in Rembrandt. W lutym 2009 zespół zagrał pierwszy koncert z rozszerzoną sekcją dętą (saksofon, trąbka, puzon). Pod koniec października współpracę z zespołem rozpoczął, grający na harmonijce, Sławek Pyrko. W takim składzie, niezwykle udanie, zespół zaprezentował się na Zaduszkach Bluesowych 2009.
Linki zewnętrzne :
http://fbi.pev.pl/
The Flowers (Zabłudów)
Kwartet działający pod koniec lat 90tych w podbiałostockim Zabłudowie. Wystąpił m.in. na Jesieni z Bluesem 97.Wokalista Marek Greg Obukowicz śpiewający w stylu Ryszarda Riedla. Członkien zespołu był też Andrzej Kozłowski.
Formacja FRU
Początki zespołu sięgają połowy lat 90. Garażowe granie Tomka Kamińskiego i basisty Piotra Romaniuka owocują myślą o założeniu zespołu. Wkrótce dołączyli do nich : perkusista Maciej Niedzielko i gitarzysta Tomasz Kuźniak. Zespół rozpoczyna też pierwsze koncerty w pubach. Na trzecim z nich zostaje oficjalnie założony zespół Formacja FRU. Nie od samego początku grali bluesa, poszukiwali stylu muzycznego w którym czuliby się najlepiej. W maju 1996 dołącza grający na instrumentach klawiszowych Michał Kwiatkowski. Po występie na Zaduszkach Bluesowych 1996 zespół postanawia skupić się wyłącznie na graniu bluesa. W tym samym roku występują też na Jesieni z bluesem.
W luty 1997 zdobywają nagrodę główną na III Przeglądzie Młodej Sceny Zgrzyty '97 . Nowym perkusistą zostaje Kajetan Bójko. Ponowny występ na Zaduszkach Bluesowych. Pod koniec roku kolejna zmiana perkusisty tym razem w składzie pojawia się Cezary Mielko.
W styczniu 1998 do zespołu dołącza wokalista Adam Bogusłowicz, dzięki temu Formacja Fru przestaje być wyłącznie zespołem instrumentalnym. Na czas nieobecności gitarzysty Tomasza Kuźniaka (czerwiec - październik), funkcję gitarzysty obejmuje Mariusz Wróblewski. W październiku 1998 - TVP o. Białystok realizuje reportaż o działalności zespołu Fru znaczy fruwać. W listopadzie koncert na Zaduszkach Bluesowych, udział w konkursie Jesieni z Bluesem - nagroda dla najlepszego basisty.
Czerwiec 1999 udział w Festiwalu Muzyki Bluesowej i Jazzowej w Gdyni. Kolejna zmiana personalna - odchodzi wokalista Adam Bogusłowicz. Rolę wokalisty przejmuje Tomek Kamiński. Lipiec 1999 udział w konkursie Blues - Folk - Reggae Festiwal Węgorzewo'99 – wyróżnienie dla zespołu, oraz nagroda dla gitarzysty.
W lutym 2000 do zespołu dołączył Sean McMahon - wokalista z Chicago , który w Białymstoku uczył języka angielskiego. Sean okazał się dużym wzmocnieniem zespołu. W marcu III nagroda na Festiwalu Muzyki Bluesowej Bluesada w Szczecinie, lipiec - udział w konkursie Olsztyńskie Noce Bluesowe'. W październik zespół zdobywa I nagrodę na Rawa Blues Festiwal w Katowicach. W listopadzie tego roku Cezarego Mielko zstępuje Robert Panas.
W kwietniu 2001 roku zespół koncertuje w klubie Taj Mahal. Nagrania z tego występu dołączone są jako bonus do jedynej płyty jaką w 2002 wydał zespół. W tym samym roku m.in. koncert na X Olsztyńskich Nocach Bluesowych oraz koncerty na Mazurach.
W 2002 roku ukazuje się debiutancki album zespołu Limited Edition. Stanowi niejako podsumowanie dotychczasowej działalności zespołu. Zawiera nagrania z lat 1999-2001. Część to nagrania studyjne nagrane jeszcze w 1999. Zespół pokazuje też swoje inne oblicze – akustyczne , spokojne granie czyli klimaty jakie znajdą pełny rozkwit na płycie Where will you go? firmowane przez duet McMahon – Kmiński a wydanej w 2003 roku. Jako bonus dołączono nagrania dokonane na żywo w klubie Taj Mahal w 2001 roku. W roku 2003 zespół występuje na XIV Toruń Blues Meeting oraz Rawa Blues. W sierpniu 2008 zespół, w swoim najsłynniejszym składzie, zagrał kilka koncertów.
G
Grupa Jarosława Tioskowa
Zespół działał w latach 1985 - 1988 w składzie : Jarosław Tioskow (gitara, wokal), Dariusz Chociej (gitara), Piotr Chociej (bas), Tomasz Ring (skrzypce), Marek Nowakowski (harmonijka), Mirosław Wiechnik (perkusja). Z grupą współpracował również grający na harmonijce Andrzej Orzeł Syty. Grupa była laureatem Konkursu im . Ryszarda Skibińskiego podczas „Jesieni z bluesem 85”. Wykonywała standardy bluesowe oraz utwory autorskie J. Tioskowa.
Guy People Acoustic and Elektric Blues Band
Duet Jarosław Tioskow i Cezary Czternastek działał w latach 1984 - 1985. Repertuar to interpretacje standardów bluesowych oraz kompozycje Czternastka. Zespół wystąpił m.in. na Zaduszkach bluesowych w klubie Herkulesy (2.11.1984), Jesień z Bluesem 84, Rawie Blues 85. Okazjonalnie (np. Jesień z Bluesem 84) zespół zasilali pozostali członkowie Kasy Chorych (basista Zbigniew Richter i perkusista Mirosław Kozioł)
H
Hardworkers
Nazwa ta od wielu wielu lat związana jest z Tomkiem Kamińskim choć kryły się pod nią różne jego projekty muzyczne. Na początku lat dziewięćdziesiątych był to zespół rockowy założony przez nastoletnich pasjonatów. Na początku byłem basistą w zespole "Hardworkers", grającym dziwny rock. Dwa lata potrzebowałem na to, by zorientować się, że nie "kręci" mnie gra na basie, a tym bardziej gra tego rodzaju muzyki.
Nazwa Hardworkers pojawiła się ponownie na muzycznej scenie na początku roku 2005 w zupełnie nowym wcieleniu. Oficjalny debiut formacji nastąpił 3.06.2005 na scenie tawerny Ryczące Czterdziestki. Zespół wystąpił wówczas w składzie : Tomek Kamiński – harmonijka, Grzegorz Kluczyński – gitara, Marek Szerszyński – bas, Robert Panas – perkusja, Adam Kozłowski – wokal. Był to wspólny koncert ze słowackim zespołem Frozen Dozen prowadzonym przez doskonałego harmonijkarza i wokalistę Ericha „Bobosa” Prochaske .
Od lewej: G.Kluczyński, A.Kozłowski, T.Kamiński, R.Panas (niewidoczny M.Szerszyńki) - Tawerna "Ryczące Czterdziestki" 3.06.2005
Podczas Jesieni z Bluesem 2005 (25.11.2005) zespół wystąpił w nieco zmienionym składzie : Tomek Kamiński – harmonijka, śpiew, Grzegorz Kluczyński – gitara, Marek Szerszyński – bas, Robert Panas – perkusja, Ewa Bura – wokal, Marcin Nadolny – instrumenty klawiszowe. Podczas tego koncertu T. Kamiński wystąpił w podwójnej roli harmonijkarza i głównego wokalisty, Ewa Bura wspomagała go wokalnie. Z czasem jej rola w zespole zmieniła się na główny wokal. Podczas Blues-rock Explosion (21.04.2006) była już wiodącym wokalem. Podczas tego koncertu na perkusji zagrał Maciej Niedzielko. W corocznym plebiscycie pisma Twój blues Blues Top 2005 zespół zajął 4 miejsce w kategorii Odkrycie roku. Zespół występuje głównie na lokalnych białostockich scenach. W 2006 występ na małej scenie a w 2007 na dużej scenie podczas Olsztyńskich Nocy Bluesowych. Na repertuar zespołu składają się głównie utwory znane z repertuaru takich muzyków jak Sugar Blue , Robben Ford, Hiram Bullock.
Pod koniec roku 2006 Macieja Niedzielko na perkusji zastąpił Mirek Wiechnik, który gra również w Kasie Chorych. Symbioza z legendą polskiego bluesa nie kończy się na wspólnym perkusiście. Tomek Kamiński , Grzegorz Kluczyński i Marek Szerszyński zostają członkami Kasy Chorych a Ewa Bura wspiera wokalnie ich występ w studio radiowej „Trójki”. Koncert w studio im. A.Osieckiej w Programie III - 21.01.2007.
Niestety zespół w połowie roku 2007 zakończył działalność muzyczną.
Zespół wydał dwie płyty DVD z koncertami : - „Jesień z Bluesem 2005” zarejestrowany w sali Forum” w dniu 25.11.2005 - pub „Cabaret” rejestracja w dniu 18.11.2006
Haron Blues Band (Suwałki)
Zespół działał w latach 1985-1989 przy Wojewódzkim Domu Kultury w Suwałkach w składzie : Bogdan Topolski (gitara), Grzegorz Bogdan (gitara, instrumenty klawiszowe), Wojciech Milewski (harmonijka), Marek Ślimko (perkusja), Monika Todorowska (wokal). Przez rok w zespole śpiewał Janusz Jurgielewicz (Browar Blues Band). Grupa była w pewnym sensie kontynuatorem miejscowej tradycji bluesowej, zapoczątkowanej przez Browar Blues Band. Obie formacje przebywały razem na próbach oraz podczas koncertów korzystali z doświadczeń muzyków Browar Blues Band. Zespół koncertował głównie w rejonie Suwałk, Olecka i Giżycka. W 1986 wystapili na Zaduszkach Bluesowych. Reperturach zespołu to kompozycje własne oraz standardy z repertuaru Claptona, W. Dixona, The Allman Brothers Band, ZZ Top. Po dwóch latach działalności zmienili swoje muzyczne zainteresowania i skupili się na jazz-rocku przymując nazwę Haron.
Do góry
I
Integracja
Zespół został założony w roku 1999. W jego składzie grali Grzegorz Kluczyński - gitara, Roman Grabowski - gitara, Krzysztof Kulikowski - piano Rhodes, Maciej Dziemski - perkusja, Łukasz Klentak - gitara basowa, Tomasz Darangowski - wokal. Grupa wystąpiła w konkursie na Jesieni z Bluesem 99 zdobywając II miejsce. W roku 2000 stworzyli ścieżkę dźwiękową do niemego filmu Nosferatu. Projekt zaprezentowano na Przeglądzie Niemych Filmów zorganizowanym przez Białostocki Ośrodek Kultury.
Zespół został rozwiązany po dwu latach działalności.
Do góry
J
JJJ Blues
JJJBlues w Remoncie
Na początku roku 1992 na jednej z pierwszych prób reaktywowanego zespołu Kasa Chorych pojawił się Jerzy Opaliński, zresztą były wokalista tego zespołu. Opaliński po rozwiązaniu swego macierzystego 5000 złotych zajął się biznesem i to z dobrym skutkiem. Jednak chęć grania była w nim tak wielka, że postanowił ponownie wziąć do ręki gitarę i zaśpiewać. Taka jest krótka geneza powstania zespołu JJJBlues. Jego skład tworzyli : Jerzy Opaliński (wokal, gitara akustyczna), Jarosław Tioskow (gitara, slide, harmonijka) oraz Jacek Kaczyński (gitara basowa). Z zespołem współpracowali : Andrzej Wójt (harmonijka) i Włodek Dudek (gitara). Pierwszym efektem działalności zespołu było nagranie kasety Zjednoczone stany lękowe, którą lider zadedykował T. Nalepie. Zarejestrowany materiał zarówno w warstwie tekstowej i muzycznej pozostaje w klimacie muzycznych dokonań ojca polskiego bluesa. Zespół wystąpił m.in. na przeglądach bluesowych w Brodnicy. Dla lokalnego ośrodka telewizyjnego w Warszawie zrealizował teledyski do utworów : Blues na dzień dobry, Blues Leona Próchnickiego (Heroina Blues) Zobacz na Youtube, Blues Emigranta Zobacz na Youtube. Grupa rozpadła się w styczniu 1994 z powodu wyjazdu J.Opalińskiego do USA. Ostatnim śladem działalności zespołu było zajęcie I miejsca na liście przebojów jednej z polonijnych stacji radiowych (Blues Emigranta). Jerzy Opaliński zmarł nagle w Chicago 11.07.2007. Pochowany został na białostockim cmentarzu komunalnym.
K
Kasa Chorych
Patrz tutaj Kasa Chorych
M
Modern Blues
Zespół działał w latach 1989 - 1991 w składzie : Jarosław Tioskow (gitara, wokal), Dariusz Chociej (gitara), Piotr Chociej (bas), Tomasz Ring (skrzypce), Dariusz Lebieżyński (keyb), Mirosław Wiechnik (perkusja), Andrzej Orzeł Syty (harmonijka).
Mr Blues (Bielsk Podlaski)
Zespół powstał w lipcu 2001 roku. Początkowo, jako trio, przez ponad rok realizował instrumentalne projekty gitarzysty Jarosława Pawlika, poszukując intensywnie interesującego wokalu. W momencie pojawienia się wikalistki Magdy Budlewskiej powstały kompozycje piosenek z pełnym aranżem o charakterze bluesowo - rockowym. Rok 2004 to oprócz licznych lokalnych występów, udany start w I edycji konkursu "Przebojem Na Antenę" Radia Białystok (3 miejsce) oraz wyróżnienie na Białostockiej Wiośnie Muzycznej. Skład zespołu : Magdalena Budlewska - vocal Jarosław Pawlik - gitary, muzyka, teksty, Krzysztof Szumiejko - bas, muzyka, teksty, Waldemar Danilecki - perkusja Wojciech Mazuruk - klawisze
N
Narwianie (Tykocin)
Zespół działał w latach 1972-1979 w Tykocinie w składzie :
- Witold Rogowski - gitara, instrumenty klawiszowe, śpiew - lider zespołu
- Wiesław Niksa - gitara basowa
- Witold Bukraba - perkusja
- Edward Zalewski - gitara
- Jan Parczyński - perkusja
- Zbigniew Sokół - instrumenty klawiszowe
Grupa miała w repertuarze utwory J. Hendrixa, J. Wintera, Credence Clearwater Revival, The Rolling Stones, The Beatles oraz kompozycje własne utrzymane w stylistyce bluesowej.
Przez zespół przewinęło się wielu muzyków m. in.: Barbara Bukowska obecnie Matejczuk, Wanda Kaczyńska, Waldek Maleszko, Waldek Zambrzycki, Zbyszek Kalisty, Reniek Kalisty, Andrzej Cimoch.
Do góry
Night Come (Suwałki)
Podczas imprezy bluesowej „Bluesowe wykopki”, która odbyła się w lutym 1991 r. w Suwałkach, wystąpiła na scenie grupa dziewięciu muzyków. Pięciu z nich postanowiło później założyć zespół bluesowy. Graliśmy po jakiś piwnicach, klitkach, aż w końcu udało się załatwić sprzęt i salę w suwalskim WDK - wspomina Bogdan Topolski ("Krajobrazy" 42/1992). 21 lipca 1991 r. na plaży „Camp” w Piszu odbył się pierwszy występ zespołu Night Come (nazwa pochodzi od tytułu utworu autorstwa wokalisty grupy Marka Brzezińskiego - „The night comes”) w składzie: Marek „Biały” Brzeziński (voc, hca), Bogdan Topolski (g), Marek „Ślimak” Ślimko (bg), Zygmunt "Zymek" Szulc (dr). Do końca tego roku zespół zagrał jeszcze koncert na „Sztama z bluesem” w Olecku oraz wystąpił w kilku pubach i klubach m.in. w warszawskim „Babilonie”. W 1992 grupa wzięła udział w „Rozgrzewce Rawy Blues”, awansując na Mała Scenę tego największego festiwalu bluesowego w Polsce. Wystąpiła ponadto w klubie ”Fama” w Białymstoku, w warszawskich klubach „Marlin” i legendarnym „ Fugazi” na imprezie pn. "Touch Me czyli dwa dni o The Doors" oraz z Orkiestra Dęta z Kaliningradu w amfiteatrze olsztyńskim. Koncertowała również w areszcie śledczym w Suwałkach, podczas toruńskiego festiwalu bluesowego „Toruń Blues Meeting’92” i „Festiwalu Kapel Rockowych” w Węgorzewie. W lutym 1993 nowym perkusista został Krzysztof Topolski. W tym składzie zespół ponownie wystąpił na „Festiwalu Kapel Rockowych’93” w Węgorzewie oraz na Małej Scenie „Rawy Blues’93”, gdzie została laureatem i zdobyła nagrodę publiczności. W lipcu tego samego roku formacja odbyła sesję nagraniową w studio Radia Olsztyn. Aby skończyć materiał w styczniu 1994 r. weszła do studia „Izabelin” w Warszawie. W maju 1994 r. nowym perkusistą został Jerzy Korzun. Z nim to Night Come koncertowało w Kaliningradzie (Rosja), na imprezie „Przystanek Olecko”, festiwalu „Folk-Fest Bis’94” w Krotoszynie, białostockim klubie „Plac zabaw”, wzięło udział w festiwalu „Rawa Blues ’94” oraz w klubach Dunkierki, Esquelbecq i Grande-Synthe (Francja). Podczas pobytu w Dunkierce zespół dokonał nagrań w tamtejszym studio AMACC. W 1995 r. ukazała się w sprzedaży kaseta zespołu zatytułowana „Frequences And Perceptions”. Po koncertach w klubach „Pinokio” i „Free Blues Club” w Szczecinie oraz „ Riviera-Remont”, „Stodoła” i „Akwarium” w Warszawie grupa ponownie wyjechała do Francji. Zagrała kilka koncertów w małych klubach i pubach północnej Francji. A następnie wzięła udział w kolejnej edycji festiwalu „Rawa Blues”. Po tym występie od zespołu odchodzi Marek Ślimko. Pod koniec roku nowym basista został białostoczanin Piotr Chociej. Działalność zespołu w 1996 skupiła się głównie na udziale w festiwalach bluesowych "Summer Blues Meeting" w Augustowie, Olsztyńskich Nocach Bluesowych, "Zaduszkach Bluesowych" i "Jesieni z Bluesem" w Białymstoku grając obok całej czołówki bluesa i rocka w Polsce ( Dżemu, Nocnej Zmiany Bluesa, Obstawy Prezydenta, Martyny Jakubowicz, Harlemu, S. Sojki, Kasy Chorych, J. Portera i innych) oraz klubowych występach w Suwałkach, Węgorzewie, i Białymstoku. Zespół zagrał również koncert na akustycznym festiwalu "Acoustic Fest" w Giżycku. W roku 1997 powraca do zespołu Marek Ślimko. Grupa występuje na Międzynarodowym Zlocie Harley Davidson Warsaw Interrally obok Artura Gadowskiego i zespołu Hey.
Grupa zorganizowała również koncert pn. "Jim Morrison Night" w warszawskim klubie "Piwnica pod Harendą", który cieszył się dużym powodzeniem. W lipcu Night Come gra na festiwalach "Wiosło Jaćwinga" w Suwałkach i Spring Blues Night w Ciechanowcu. W listopadzie wchodzi do studia Radia Olsztyn aby zarejestrować nowy materiał. W tym roku ukazuje się Encyklopedia Muzyki Popularnej - "Blues po polsku", gdzie Night Come znajduje również swoje miejsce. W maju 1998 gra koncert na Juvenaliach' 98 w Toruniu, na Zlocie Motocykli w Giżycku, na Zlocie Harleya Davidsona Warsaw Interrally w Warszawie, na Przystanku Woodstock ' 98 w Żarach przed ponad 100 tyś. publicznością. We wrześniu odchodzi z zespołu Marek Ślimko. Jego miejsce zajmuje Grzegorz Jędrzejowski - muzyk ze Śląska, były basista Jacka Klejfa i grupy "Na Zdrowie", założyciel formacji bluesowej "Łagiewniki Blues". Początek roku 1999 zespół spędza na próbach i przygotowywaniu programu. W maju wyrusza na Łotwę i bierze udział w I Międzynarodowych Targach Przemysłu Muzycznego Forte Riga 1999. Gra obok zespołów z Litwy, Łotwy, Rosji i Finlandii. W lipcu występuje na imprezach: "Blues na zamku" w Reszlu, " Wiosło Jaćwinga'99" w Suwałkach, "Przystanek Olecko", Warsaw Interally' 99, Festiwal Rock And Rolla w Olsztynie. Pod koniec lipca ukazuje się pierwsza płyta CD pn. "Charm". Zespół promuje płytę grając koncerty w Suwałkach, Olecku, Ełku, Giżycku i Katowicach. We wrześniu jest gościem Radia PiK w Bydgoszczy i występuje w ramach imprezy "Muzyczny Ogród" w bydgoskim amfiteatrze. Koniec roku to ponownie zmiany w zespole. Odchodzą basista i perkusista. Na ich miejsce pojawiają się młodzi muzycy z Suwałk - Paweł Smarkusz na perkusji i Adam Szczecina na gitarze basowej. Pierwsze tygodnie roku 2000 grupa ponownie spędza w sali prób. W maju wyrusza w trasę koncertową. Odwiedza Olecko, Ełk, Giżycko, Dzieżgoń, Prabuty, Malbork, Olsztyn i Toruń. Na początku czerwca po raz drugi zostaje zaproszona do udziału w II Międzynarodowych Targach Przemysłu Muzycznego Forte Riga 2000 na Łotwie. Sierpień spędza na Litwie grając koncerty w Alitusie, Druskinikach i Wilnie. Rok 2001 rozpoczyna koncertem jako support przed O.N.A. na imprezie "Przystanek Gołdap". W marcu nagrywa materiał demo, który realizuje Maciek Mackiewicz. Zespół dość owocnie i interesująco spędza okres wakacyjny. Na początku lipca wyjeżdża na największy festiwal bluesowym na Litwie Bliuzo Naktys 2001, na którym grały również zespoły z Łotwy i Litwy. Na festiwalu zespół przedstawił specjalny bluesowy program. Dalej zawędrował na festiwal post hipisowski Kurkliosas’01, występując obok największych gwiazd litewskiej sceny rockowej jak np. grupa SKAMP, która występowała na festiwalu Eurowizji. Sierpień zespół rozpoczął koncertem na Międzynarodowym Zlocie Harleya Davidsona w Warszawie obok Gangu Olsena i TSA. Następne dwa tygodnie wyrusza w trasę. Rozpoczął koncertem w Czecha, w znanym praskim klubie bluesowym Vagon, gdzie po koncercie odbył się jam session z miejscowymi muzykami. Potem zagrał trzy koncerty we Włoszech na festiwalu Spirit Of Woodstock obok zespołów z USA, Izraela, Niemiec, Słowacji, Anglii, Włoch i Brazylii. W czasie wolnym odwiedził zaprzyjaźnione zespoły we Francji, Niemczech i Szwajcarii. Całość trasy zakończył koncertami na Śląsku. Zagrał w dwóch najbardziej znanych bluesowych polskich klubach: w chorzowskiej Leśniczówce i w Łaziskach Górnych w klubie „Taj Mahal”. Na początku września ponownie wyjechał na Litwę, biorąc udział w plenerowej imprezie kończącej wakacje, grając obok wykonawców z Litwy i Rosji. Po tym dość interesującym okresie, pod koniec roku zespół opuszczają perkusista i basista. Grupa poszukuje nowych muzyków. Na początku roku 2002 do zespołu wraca perkusista Jerzy Korzun, a gitarzystą basowym zostaje Gerard Kryszpin. W między czasie zespół gra w "Cafe Rozmarino" w Suwałkach jeden koncert z Wiesławem "Loczkiem" Traczkowskim (postacią znaną w suwalskim "światku muzycznym". Swoją przygodę z muzyką rozpoczynał w latach 70-tych. Był członkiem kultowego zespołu Browar Blues Band, który w roku 1981 i 1983 brał udział w festiwalu Jarocin. W latach 80-tych grywał koncerty z takimi zespołami jak Kasa Chorych, Dżem, TSA i Ogród Wyobraźni). W maju grupa ma już przygotowany program. Grają w Ogrodzie Letnim Pizzerii Rozmarino w Suwałkach i na otwarciu sezonu motocyklowego w Wilnie, na Litwie obok zespołów z Litwy i Niemiec oraz występują dwukrotnie w Ełk i Suwałkach z zespołem Łzy na imprezach z Radiem 5. Pod koniec czerwca w ramach festiwalu "Wiosło Jaćwinga 2002" odbywa się koncert z okazji 10-lecia grupy. W lipcu ponownie grają w klubach na Litwie, w Druskininkach i Jazz Rock Club w Wilnie. W sierpniu grają support przed Tadeuszem Nalepą w Ełku. Na początku października koncertują w klubach "Od Nowa" w Toruniu, "Harlem" w Inowrocławiu i "Piano" w Brodnicy. Na przełomie października i listopada ponownie grają trzykrotnie w Suwałkach. Pod koniec listopada wyjeżdżają na koncerty do Niemiec, grając pięć koncertów w klubach jazzowych i bluesowych w Berlinie i Strausbergu. ...Nasza muzyka to swoisty blues tych okolic: jezior i lasów. Śpiewam i piszę głównie po angielsku. Uważam, że tekst powinien być nierozerwalnie połączony z muzyką, powinien wynikać z jej wibracji, wówczas ma szanse dotrzeć do najskrytszych zakątków duszy. Ekspresja i autentyzm to najważniejsze rzeczy w bluesie - mówi Marek Brzeziński ( "Krajobrazy" 42/1992). W styczniu 2003 Night Come wchodzi do studia Radia 5 w Suwałkach, aby zarejestrować nowy materiał. Realizatorem nagrań jest ponownie Maciek Mackiewicz, który od dawna współpracuje z zespołem. Pierwszy po dłuższej przerwie koncert odbył się 30.05 na imprezie "Dni Suwałk 2003", gdzie grupa zagrała obok zespołów Ameryka i Myslovitz. W połowie czerwca Night Come wystąpił w czasie koncertu charytatywnego na rzecz Domu Dziecka w Pawłówce k/Suwałk, który został zorganizowany w LO Nr 2 w Suwałkach oraz zagrał dwukrotnie koncerty plenerowe w Piszu i Tavernie GMBDU w Ukcie. Grupa wystąpiła również w ramach imprezy Dni Sejn z Radiem 5. W dniach 2 - 3.08.2003 zespół wyjechał na Litwę. Wziął tam udział w I edycji festiwalu rockowego Roko Naktys 2003. Zagrał obok zespołów z Litwy, Łotwy i Polski. Na początku września Night Come zostaje zaproszony ponownie na Litwę, na imprezę "Wieczór Bluesowy" w Druskininkai. Plenerowy koncert odbył się w centrum miasta. Obok Night Come zagrały zespoły bluesowe z Litwy. Rok 2004 zespół rozpoczyna poszukując wydawców nowego materiału. Prowadzi rozmowy z suwalskim Radiem 5 i prywatnymi sponsorami. W połowie stycznia grupa wystąpiła w klubie muzycznym Cafe Rozmarino w Suwałkach. Koncert odbył się przy szczelnie wypełnionej sali i bardzo dobrej klubowej atmosferze. Oprócz starych kompozycji zespół wykonał kilka premierowych utworów, które mają znaleźć się na nowej płycie. Zespół przygotowuje się również do koncertów promujących nowe wydawnictwo. Grupa Night Come ze specjalnym bluesowym programem wystąpiła 21 maja w Hotelu "Suwalszczyzna" w Suwałkach. Koncert odbył się w ramach spotkań jazzowo-bluesowych organizowanych przez Stowarzyszenie " Jazz Blues Suwałki". Pod koniec maja zespół koncertowała na Łotwie. Grupa wystąpiła w czasie 3-cich urodzin najsłynniejszego bluesowego klubu w Rydze - Bite's Blues Club. Zagrała m. in. jako support przed amerykańskim gitarzystą i wokalistą bluesowym Chrisem McDermottem i w towarzystwie łotewskiej formacji Latvian Blues Band. W połowie czerwca grupa wystąpiła jako support przed zespołem Perfect w czasie imprezy "Powitanie Lata z Radiem 5", na stadionie miejskim w Suwałkach. Na wydanie nowej płyty decyduje się suwalskie Radio 5. Na początku października ukazuje się nowa płyta "Północny-wschód". W tym samym momencie na bliżej nieokreślony czas zespół opuszcza dotychczasowy basista. 15 października grupa zagrała pierwszy koncert promujący nową płytę. Koncert odbył się w restauracji "Na Starówce" w Suwałkach, na który przybyło około 200 osób. W zaprojektowanej specjalnie przez suwalskiego plastyka Lecha Pycza scenografii i nowego wyglądu restauracji, wspomagany suwalskimi muzykami (m.in. Jacek Leonowicz, Marcin Skucz, Andrzej Jasiński i Krzysztof Filipkowski) zespół zagrał utwory z nowego materiału i starsze kompozycje. 13 listopada grupa Night Come zagrała drugi koncert promujący w Pubie "Biały Żagiel" w Ełku. Chęć współpracy z zespołem potwierdzili Andrzej Jasiński - bas i Krzysztof Filipkowski - instrumenty klawiszowe. Telewizja Polska oddział Kraków odwiedziła 18 listopada Suwałki aby zarejestrować m.in. materiał o zespole Night Come na potrzeby programu kulturalnego TVP3 "Regiony kultury". Program został wyemitowany 2 stycznia 2005 w paśmie ogólnopolskim TVP3. Kolejny koncert promujący płytę "Północny-wschód" grupa Night Come zagrała 10 grudnia w klubie muzycznym "Yam Caffe" w Łomży. Zespół udzielił również wywiadu lokalnej stacji radiowej Radiu Bab. W roku 2005 grupa zwiesiła swoją działalność. Muzycy zespołu zajęli się różnymi projektami muzycznymi. Na początku 2006 roku postanawiają wznowić koncerty. Tym razem ponownie powracają do projektu koncertu - pamięci Jima Morrisona. Grupa Night Come od wielu lat posiada w swoim programie kompozycje i utwory zespołu The Doors. Pierwszy specjalny koncert poświęcony muzyce The Doors grupa zgrała w 1992 w legendarnym warszawskim klubie „Fugazi” na imprezie pn. "Touch Me czyli dwa dni o The Doors". Wystąpiła tam obok zespołów „44” i „Klub Paryski”. Kolejny pomysł zorganizowania tym razem samodzielnego koncertu o The Doors powstał 1997 roku. Grupa zagrała koncert pn. "Jim Morrison Night" w warszawskim klubie "Piwnica pod Harendą", który cieszył się dużym powodzeniem. Pojawienie się w składzie zespołu "klawiszowca" i nowego, bardzo doświadczonego perkusisty spowodowało chęć szerszego zaprezentowanie tego pomysłu. W programie grupa przedstawia około 15 kompozycji zespołu The Doors, które łączą w sobie oryginalne brzmienie z nowymi pomysłami przetworzonych utworów. Również mówione teksty piosenek i fragmenty poezji Jima Morrisona, w połączenie z grą światła i muzyką The Doors nadają projektowi interesujący wymiar artystyczny.
Na podstawie http://nightcome.republika.pl/
P
5000 Złotych
Górny rząd : Adam Dyszkiewicz, Mariusz Małyszko
Dolny rząd : Janusz Nowowsiak, Andrzej Wójt
W środku : Jerzy Opaliński
Założycielem zespołu był eks-członek Kasy Chorych , wokalista Jerzy Opaliński. Grupa powstała w 1983 przy Miejskim Domu Kultury w Białymstoku w składzie : J.Opaliński (wokal, gitara);Paweł Chołołowicz (gitara); Wojciech Jóźwick (gitara basowa);Mirosław Wiechnik (perkusja) i Marek Nowakowski (harmonijka), zastąpiony wkrótce przez Andrzeja Wójta. Zespół zadebiutował na I Festiwalu Muzyki Młodzieżowej 83 w Białymstoku, a następnie wziął udział w koncercie poświęconym pamięci Ryszarda Skibińskiego, festiwalu Jesień z Bluesem 83 oraz dokonał nagrań radiowych. W 1984 wystąpił ponownie na Jesieni z Bluesem a także na Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie i w koncercie OMPP we Wrocławiu. W czerwcu 1985 w składzie : J.Opaliński (wokal, gitara); Paweł Chołołowicz (gitara); Mariusz Małyszko (gitara basowa); Janusz Nowowsiak (perkusja); Andrzej Wójt (harmonijka) wystąpił na Rawie Blues 85. Pojawił się teżna sopockim Blues Top 85 i Olsztyńskich Nocach Bluesowych oraz z gitarzystą Adamem Dyszkiewiczem (zmarł w 1996) w miejsce P.Chołołowicza na Jesień z bluesem 85. Podczas X Jesień z bluesem 87 w składzie powiększonym o saksofonistę Piotra Zielika , grającego na instrumentach perkusyjnych Jana Nowickiego oraz klawiszowca Romualda Kozakiewicza wystąpił z wokalistą Budki Suflera Krzysztofem Cugowskim. Na basie zagrał Piotr Chociej, na perkusji Mirek Wiechnik. Po rocznej przerwie działalności dał ostatni koncert w białostockim klubie Krąg. Zagrali wówczas : J.Opaliński (wokal, gitara); A.Dyszkiewicz (gitara); Jarosław Tioskow (gitara); Janusz Nowowsiak (perkusja); Andrzej Wójt (harmonijka) (BEZ BASU ????). Wraz z początkiem 1992 roku część muzyków zespołu rozpoczęła działalność pod nazwą J.J.J. Blues. Grupa w swej stylistyce odwoływała się do konwencji białego bluesa z elementami funky i muzyki latynoamerykańskiej. Wykonywała też standardy bluesowe. Niemalże wszystkie własne kompozycje – autorstwa J. Opalińskiego zasiliły później repertuar J.J.J. Blues.
R
Remont
Grupa powstała w 1982 roku przy białostockim klubie Herkulesy. Pierwszy skład zespołu stanowili : Marek Gąsiorowski (gitara); Andrzej Bayer (gitara); Andrzej Dubrawski (bas); Andrzej Wójt (harmonijka); Janusz Nowowsiak (perkusja). Powyższy skład został dość szybko zmieniony na : Marek Gąsiorowski (gitara); Grzegorz Poznański (gitara); Andrzej Dubrawski (bas); Krzysztof Hołubowicz (harmonijka); Andrzej Gryszka (perkusja). Potem W 1984 skład został powiększony o skrzypka Tomasza Ringa. Stylistyka zespołu zmieniała się od klasycznego, elektrycznego chicagowskiego bluesa do współczesnego blues-rocka czy nawet rocka. W repertuarze były standardy bluesowe oraz utwory własne autorstwa M. Gąsiorowskiego. Wystąpili m.in. na I Olsztyńskich Nocach Bluesowych 84, Zaduszkach bluesowych (2.11.1984) oraz Jesieni z Bluesem 85. Grupa rozpadła się w połowie lat 80 a część muzyków utworzyła wkrótce formację 48 Godzin.
Return
Od lewej : Jerzy Kusznier, Mariusz Małyszko,
Wojciech Polkowski, Adam Dyszkiewicz
(zdjęcie wykonano w dniu 18.11.1983
podczas Jesień z Bluesem)
Zespół działał na początku lat osiemdziesiątych przy klubie Herkulesy. W składzie zespołu grali m.in Mariusz Małyszko, Adam Dyszkiewicz, którzy potem znaleźli się w zespole 5000 złotych. Repertuar stanowiły głównie covery.
P.S. Na zdjęciu obok gitarzysta i basista grają na sprzęcie Kasy Chorych (uważny obserwator zauważy nalepkę z logo zespołu na gitarze basowej, gitara Gibson SG na której na co dzień grał Jarek Tioskow też nie należała wówczas do oczywistości). Muzycy zespołu Return dysponowali sprzętem dość marnej jakości a podczas tego wieczora nadarzyła się okazja zagrać na markowych instrumentach. Co skwapliwie wykorzystali.
Do góry
S
Sekcja Magistra
Zespół powstał w Łapach w 1983 roku przy tamtejszym Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury. W tym samym roku zajął I miejsce na Festiwalu Muzyki Młodzieżowej w Białymstoku. Rok później zwyciężył na Białostockiej Wiośnie Muzycznej oraz wziął udział w Jesieni z Bluesem 84. Tworzyli go : Andrzej Zagajewski (wokal); Wiesław Jarmoc (gitara); Dariusz Chociej (gitara); Andrzej Borowski (bas); Marek Nowakowski (harmonijka); Andrzej Pala (dawniej Kasa Chorych; instrumenty klawiszowe). Grupa istniała do roku 1985.
Seven B
Zespół powstał w Grodnie na Białorusi w 1990 r. z inicjatywy wokalisty Gienka Loski i gitarzysty Andrzeja Makarewicza (Makara). Przez około 2 lata grupa z dużym powodzeniem prowadziła działalność na terenie Grodna i okolic. W okresie wakacyjnym roku 1992 Gienek i Makar przyjechali do Augustowa na Mazurach, gdzie koncertując szybko podbili serca lokalnej publiczności. Przez pewien czas mieszkali w Białymstoku. Niezapomniane są te wszystkie koncerty w różnych konfiguracjach w różnych miejscach. Były to zarówno akustyczne projekty, gdzieś pod gołym niebem pod Ratuszem lub też elektryczne wcielenia w pubach. W 1993 zawędrowali do Krakowa. Skład sekcji rytmicznej ulegał częstym zmianom. Z zespołem współpracowało wielu cenionych krakowskich muzyków m.in.: Jacek Chruściński - basista i Artek Malik - perkusista. W 1997 r. do grupy dołączył kolega Gienka i Makara z Grodna - perkusista Valery Novik, a następnie w 1998 r. Tomasz Dzień (z Mielca) - basista, który swoją karierę muzyczną realizował wcześniej w zespołach: Taurus, VooDoo, DNA i Mr Pollack. W 2001 Seven B pozyskało drugiego utalentowanego gitarzystę Mariusza Kuchtę z Tarnobrzega. Z powodów rodzinnych grupę musiał opuścić Valery Novik, a jego następcą został Grzegorz Shneider - uznany krakowski muzyk. Ich twórczość od samego początku budziła duże zainteresowanie publiczności. Spontaniczność podczas koncertów i doskonałe wykonania utworów wywoływały aplauz słuchaczy. W roku 2003 grupa zagrała ponad 150 koncertów w całym kraju, gdzie zawsze byli przyjmowani z niespotykanym entuzjazmem. W swojej karierze grupa brała udział w największych blues-rockowych festiwalach nie tylko w Polsce (m.in. Rawa Blues Festiwal, Sopot Blues Festiwal, Jimiway Blues Festiwal, Festiwal im. Ryśka Riedla), ale i za granicą (Singen - festiwal nad jeziorem Bodeńskim, Michelstadt Vatertag Festiwal, Muehlbergfest Festiwal). Oficjalnie wydali trzy albumy: "Acoustic", "Make Up Your Mind", "Rocktales". (w wikipedii pod hasłem Jacek Chruścicki (basista który współpracował z zespołem w latach 1995-1998) wspominana jest płyta „Mirror” z roku 1996). Muzyka zespołu to ponadczasowy rock'n'roll inspirowany latami 60-tymi i 70-tymi. Na koncertach oprócz kompozycji własnych można było usłyszeć cover'y takich mistrzów jak: Lynyrd Skynyrd, Allman Brothers Band, Creedance Clearwater Revival, Free, Ten Years After, Led Zeppelin czy The Rolling Stones.
Stefanki/Hammond Blues Fuzz Defect/ Blues-4/MAKS
W IV kwartale 1968r. w harcówce Szczepu Tęczowego ZHP pod restauracją Lux (obecnie Grodno przy ul. Sienkiewicza) Stefan Funio Czarnecki – kierownik muzyczny i artystyczny, aranżer, organista rozpoczął pracę z nastoletnimi amatorami muzykowania, tworząc zespół Stefanki w składzie:
wokalistki – Janina Choromańska (aktualnie Urban), Joanna Siemionow (a. Hryniewicka), Jolanta Tymińska (a. Sawicka ), instrumentaliści – Marian Hodun gitara basowa, Andrzej Kurczak Jurczak gitara, Sławomir Sajewicz perkusja uzupełniony o taneczny tercet dziewcząt, którym układy opracowywał choreograf Zenon Witkowski (już śp.).
Po upływie ok. roku do składu dołączył gitarzysta Marek Bruner Witkowski, a zespół przeniósł się pod skrzydła Spółdzielczego Domu Kultury (obecnie DK Śródmieście).
Wtedy zaczęło się również (oprócz powielania popularnych polskich piosenek z radiowych lub telewizyjnych list przebojów, rock and rolla, soulu, funku) bluesowe granie, zwłaszcza w żywiołowych produkcjach instrumentalnych, w klimatach zbliżonych do The Cream, The Who .W imponujących przestrzenią muzyczną improwizacjach Brunera słyszało się wpływy J. Mayalla i J. Hendrixa.
Stefan Czarnecki miał bardzo dobrą rękę do wyławiania talentów. W gronie wokalistów Stefanków pojawili się: Zofia Gojlik ( obecnie Witkowska – solistka Warszawskiej Opery Kameralnej – http://www.witkowska.net ; żona Marka), Jadwiga Zawadzka (obecnie Wieczorek, solistka Estrady Poznańskiej), Olga Iwaniuk (już śp.), Stanisław Kosior oraz liczne grono dziewcząt w chórkach i stowarzyszonej grupie tanecznej.
Wśród instrumentalistów perkusję obsługiwali: Bogusław Traczyk, Krzysztof Zyzio Szulski, Andrzej Kura Kurnicki, Janusz Władyczański (z orkiestry symfonicznej – gościnnie zagrał na Festiwalu Bursztynowej Trąbki w Kownie w maju 1972; Stefanki występowały w kategorii gość zagraniczny, a Zyzio wtedy miał maturę).W październiku 1972 r. gitarę basową po Marianie (zajął się konferansjerką) przejął Andrzej Kurczak Jurczak.
W lecie 1973 r. Stefanki przeszły pod skrzydła społemowskiego klubu Hermes. Skład wokalny stanowił kwartet: wymienione wyżej Janina, Joanna, Olga i Janusz Sobolewski; instrumentalistami byli: Stefan Funio – organy, Marek Bruner – gitara, Andrzej Kurczak – gitara basowa, Andrzej Kura – perkusja oraz w sekcji dętej: Witold Kasperkiewicz – saksofon altowy, Włodek Świerszcz Mieleszko – saksofon tenorowy, Waldemar Szubski – puzon. W historii hermesowskiej krótko dzielili się swymi talentami: wokalnym Helena Mieszkuniec, w ulubionym repertuarze Billie Holiday (aktualnie właściciel i dyrektor białostockiej Szkoły Estradowej im. A.German), Mirosław Wiechnik (później Kasa Chorych) i Janusz Czaczkowski na perkusji, Marek Dyląg na fortepianie. Do instrumentów dętych w 1974 r. dołączył Marek Kisiel na saksofonie altowym (później Kasa Chorych) i Bogdan Sadowski na trąbce (już śp.).
W czasie prawie 7 lat (ostatnie informacje kronikarskie są z czerwca 1975r.) wspaniałej przygody muzycznej formacja zmieniała swoje zawołanie – po wspólnej Stefanki pojawił się krótko Hammond Blues Fuzz Defect, zredukowany do krótszej Blues-4, by zakończyć na pierwszych literach imion: MAKS (pomysłodawcą wszystkich był Andrzej Kurczak Jurczak). Ubycie Brunera na studia do Warszawy w roku 1974 ( de facto podążył za Zosią...) zakończyły wspólne poczynania bluesowe. Stefan wielokrotnie później zapraszał poszczególne osoby do współpracy w różnych składach, czasami tworzonych doraźnie. Wypada zwrócić uwagę na drogę zawodową Marka Brunera Witkowskiego. Pierwszą przeróbkę swojej gitary Samba (vide 
– Marek za młodu ) przemienił na profesjonalne wytwarzanie gitar pod marką WITKOWSKI – http://witkowskiguitars.com ...i na nich niejeden blues zabrzmiał.
Stormy Monday
Patrz tutaj Devil Blues
Strange Fruit (Grajewo)
Zespół prowadził pianista Antoni Czajkowski. Wokalistką była Helena Mieszkuniec. Grupa miała w repertuarze głównie standardy w tym szczególnie z repertuaru Billie Holiday. Zagrali podczas Jesieni z Bluesem 83.
T
TEQUILA BREAKERS
Zespól powstał w lipcu 2006 roku w Białymstoku. Tworzy go piątka młodych muzyków. Od początku bez zmian personalnych. Muzyka zespołu to energetyczny blues-rock z elementami funku. Atrakcyjny kobiecy wokal dodaje zespołowi bardzo wiele, ze strony wizualnej jak i ze strony czysto muzycznej. Grupa znana jest z bardzo energetycznych i żywiołowych występów. Jest laureatem wielu przeglądów muzycznych takich jak "Zgrzyty 2007", Wiosna Muzyczna, Festiwal Fama i wiele innych. Ma za sobą także wiele koncertów jak i nagranie w studio. Najbliższe plany zespołu to udział w kolejnych przeglądach i festiwalach.
Skład zespołu:
- Tina Kaczyńska - śpiew
- Filip Górski - gitara
- Mateusz Kaczyński - gitara
- Paweł Hanusz - perkusja
- Mateusz Kaczyński - gitara basowa
Sądząc po nazwiskach, zespół to poniekąd reprezentacja klanu Kaczyńskich. I tak jest w istocie. Tina oraz basista Mateusz Kaczyński to dzieci Jacka Kaczyńskiego a gitarzysta Mateusz to syn Darka Kaczyńskiego (brata Jacka).
W
Whitestock Blues Band
Zespół tworzyli : Piotr "Lupi" Lubertowicz (gitara, wokal); Krzysztof Murawski (instrumenty klawiszowe); Piotr Chociej (gitara basowa); Mirosław Wiechnik (Kasa Chorych; perkusja). Grupa uczestniczyła w nagraniu płyty Harmonijkowy Atak wydanej w 2004 przez wytwórnię Omerta-Art. W roku 2004 wystąpili na małej scenie 24 festiwalu Rawa Blues.
